Zasada nullum sine lege jako wymóg...

• ean: 9788395383533
• producent/wydawca: Krakowski Instytut Prawa Karnego Fundacja
• wydanie: Rok wydania: 2019, oprawa: twarda

Stan prawny na 1 lipca 2019 r.Zgodnie z art. 1 Kodeksu karnego Islandii z 1940 r. odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto popełnia czyn uznany przez ustawęnbsp; zanbsp; karalnynbsp; lubnbsp; czynnbsp; całkowicienbsp; donbsp; niegonbsp; analogiczny.nbsp; Zasadanbsp; ta, wzbogacona o element intertemporalny, znajduje potwierdzenie w tekście Konstytucji Islandii. W myśl art. 69 ust. 1 zdanie 1 odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto popełnia czyn uznany zanbsp; karalnynbsp; przeznbsp; ustawęnbsp; obowiązującąnbsp; wnbsp; chwilinbsp; jegonbsp; popełnienianbsp; lub czyn całkowicie analogiczny. Przyjęte tutaj rozwiązanienbsp; dopuszczenienbsp; tzw.nbsp;analogiinbsp; znbsp; ustawynbsp; (analogianbsp; legis)nbsp; jakonbsp; podstawy odpowiedzialności karnejnbsp; oznacza niewątpliwie odejście od ścisłej realizacji zasady ustawowej określoności znamion typu czynu zabronionego pod groźbą kary. Kara może zostać jednostce wymierzona nie tylko w sytuacji, gdy jej zachowanie odpowiadać będzie ustawowemu opisowi przestępstwa, ale także wtedy, gdy sędzia dopatrzy się ,,całkowitej analogii pomiędzy owym zachowaniem a ustawowym opisem przestępstwa. Znamienne przy tym, że na gruncie islandzkiegonbsp; systemunbsp; prawnegonbsp; regulacjęnbsp; tęnbsp; zwykłonbsp; sięnbsp; postrzegaćnbsp; jakonbsp; podstawę obowiązywania zasady nullum crimen sine lege, co więcej zaś równoważną regulacji art. 7 ust. 1 EKPC4. Podkreśla się, że jak samnbsp; faktnbsp; zadeklarowanianbsp; wnbsp; porządkunbsp; prawnymnbsp; zakazunbsp; analogiinbsp; wnbsp; prawienbsp; karnymnbsp; nienbsp; przesądzanbsp; onbsp; poszanowaniunbsp; konwencyjnejnbsp; zasady nullum crimen sine lege, tak i wysłowienie w ustawie karnej wyjątku od zakazu analogii nie przesądza o braku jej poszanowania. Właściwą gwarancją, jaką Europejski Trybunał Praw Człowiekanbsp; wyprowadzanbsp; znbsp; art.nbsp; 7nbsp; ust.nbsp; 1nbsp; EKPC,nbsp; nienbsp; jestnbsp; bowiemnbsp; ustawowanbsp; określoność,nbsp; anbsp; przewidywalnośćnbsp; prawanbsp; karnego.nbsp; Tymczasem,nbsp; jaknbsp; wynikaćnbsp; manbsp; znbsp; wyrokunbsp; wnbsp; sprawienbsp; Dragotoniunbsp; inbsp; MilitaruPidhorninbsp; przeciwko Rumunii, Europejski Trybunał Praw Człowieka gotów jest zaakceptować skazanie oparte o analogię, jeżeli rozstrzygnięcie takie dało się przewidzieć w oparciu o dotychczasową linię orzeczniczą lub poglądy doktryny.nbsp;

sygnatura 3961183